We gaan onze eigen frettenjungle maken. Een beschermde natuurlijke omgeving waar de fret weer fret mag zijn.
Met een heuvel, schuilplek, watervalletje, ondiep vijvertje voor zomerse verkoeling, oude takken voor kruipdoorsluipdoor en genoeg graafgrond.
De ruimte die we hiervoor hebben bedacht is een stuk dat grenst aan het terras en dan richting ons "bos".
De beoogde ruimte wordt 6 x 8 meter.
Aan de waterkant zit al een betonnen rand wat een natuurlijke hindernis vormt tegen al te enthousiast graafwerk. Daar en aan de boskant komt een houten schutting. Dat is een goede bescherming tegen de wind, want het kan af en toe hard waaien vanuit het westen.
Aan de oostkant komt een gaashekwerk met aan de bovenzijde een paneel met plexiglas. Hierdoor is er vrij zicht vanuit de rest van de tuin op de fretjes terwijl de fretjes er niet overheen kunnen klimmen.
Aan de terraskant willen we gelaagd glas, zodat er goed zicht is op de fretjes zonder dat die met hun scherpe nageltjes plexiglas dof maken.
Hier is ons bos.
Vanaf de pergola tot ongeveer 3 meter achter mij en dan naar rechts naar het water.
De polyesterdakjes gaan we hergebruiken en dienen als basis voor de heuvel en de waterval.
Tijdens het ruimen komen we nog meer bruikbare materialen tegen.
Een stapel takken en een restant van de oude gele steentjes die we onder ons huis vonden.
Daar kunnen we leuke dingen mee doen.
Hieronder een schets van wat het idee is.
Dat waren de plannnen. En nu aan het werk!
Flink aan het onkruid schoffelen geweest, hout en stenen opgestapeld en de dakjes gedraaid.
De open achterzijde van de dakjes worden schuin dichtgemaakt, waarna er folie overheen komt. Vervolgens wat grond, dan gaas en dan nog veel meer grond. De linkerzijde van het dakje gaat als hoogteverschil voor de waterval dienen. Ook aan de rechterzijde eerst wat grond, dan gaas en vervolgens nog veel meer grond, zodat er een flinke heuvel ontstaat.
De achterzijde dichtgemaakt. Op de rechterkant liggen plastic tegels welke gebruikt worden om gras in te zaaien bij een oprit. Een buurman had die enige jaren geleden over en ik vond het zonde om die weg te laten gooien. Dit kunnen fretjes niet uitgraven, zodat de begroeiing meer kans krijgt. Een stukje plastic dat ik nog had, restanten gaas van het kooien maken, planken van een oude schutting en wat tegels uit de tuin.
Het gaas ligt met een tussenruimte op het folie, waardoor de wortels zich er goed doorheen kunnen werken.
Achteraf vinden we het niet zo'n goed idee als de fretjes tot in de verste hoek bij het hout kunnen komen. Willen we ze uit de jungle halen omdat het bedtijd is, dan zouden we zelf als een fret eronder moeten kruipen.
We gaan een dun vloertje storten onder het dak en een schot plaatsen op pakweg 50 cm vanaf de open kant. Het vloertje verhindert het opduiken aan de andere kant na het graven onder het schot door.
Nu is het tijd voor het uitzetten van de buitenmaten van de jungle en een sleuf uit te graven voor de fundering.
Met de stelling van Piet Hagoras een haakse draad uitgezet op het bestaande hekwerk en die draad vervolgens doorgetrokken naar het eind.
En dan graven.
Rechts staat mijn mechanische fret die gek is op grond woelen en wortels uitgraven.
De eerste 30 cm zijn voornamelijk kleinere wortels waar mijn fret geen moeite mee heeft. Daaronder hier en daar een dikkere wortel die met liefde wordt blootgelegd, waarna de reciprozaag er korte metten mee maakt. En daaronder groeit niks, want dat staat meestal onder water vanwege de hoge grondwaterstand. Als al het mechanische werk is gedaan, dan komt het aan op mij. En ik merk dan dat ik niet meer de jongste ben en er meer buik in de weg zit dan mij lief is.
Kijk, hier doen we het voor: grondwater!
Een aantal weken heb ik niets aan de jungle kunnen doen vanwege andere meer dringende verplichtingen zoals chauffeuren voor het fretjes laten chippen, een fretje bij een gemeenschappelijke vriendin brengen waarna ze nog verder Duitsland intrekt en de kooien aanpassen met een dichte achterwand en hogere zijkanten. Onze fretjes houden bijzonder van opruimen, want alle troep en restjes gooiden ze netjes over het randje uit de kooi. En Anne maar weer op haar knietjes onder en achter de kooien kruipen om het op te ruimen. Maar dat is nu verleden tijd, maar heeft wel tot reden gehad, samen met het natte weer dat de jungle weer jungle dreigde te geraken.
Vanavond weer een paar uurtjes blubber staan scheppen en ik ben nu op diepte tot aan het begin bij de pergola.
En dit is de andere kant op.
Ik heb een partijtje oude tegels opgedoken 50x50 cm die ik op hun zijkant in het grondwater laat zakken. Vervolgens tot 5 cm onder de rand aanvullen met zand en daarbovenop tot aan het maaiveld een rand beton. Doordat het beton aan beide zijden om de tegel grijpt, werkt de tegel mee als een kipsteun tegen de windbelasting.
De paalvoet komt met 4 ankers vast, zodat de paal in elke richting is te stellen.
Inmiddels weer een paar weken verder. op de voorgrond zie je de tegels in de sleuf.
Op de achtergrond de rest van het graafwerk tot aan het eind. Daar gaan we links de bocht om richting het water.
Eerst maar eens verder gegaan met de heuvel.
Er lag al een partijtje grond op van de sleuf en ook de takken er tegenaan gezet.
Een plant die in de weg stond erop geplant en aan de andere kant begonnen met de waterval.
Met 3 stevige balken eikenhout (voorheen de ombouw van de openhaard) en wat tegels een trappetje gemaakt.
Daarna aan het metselen geslagen om de zijkanten op te hogen. Het stapeltje rode stenen op de voorgrond is voor de beeldvorming; daar komen de gele steentjes, die "waar we leuke dingen mee kunnen doen" steentjes.
Tussen de betontegels en steentjes komen nog een paar betonijzerstaven als extra fundering (ook nog over van de verbouwing).
Een rijtje pallisadestenen voor de vijverrand, versterkt met een extra tegel tegen het uitgraven Aan de binnenzijde met zand ophogen en een vloertje van losse stenen. De bedoeling is dat hier een diepte van een paar centimeter ontstaat. Een leisteen moet het water met een sierlijke boog op de steentjes en frettenhoofdjes laten kletteren.
Aan de achterzijde is de rand lager, zodat het water vanaf hier weer naar de sloot kan stromen.
De uitloop naar de sloot eerst voorzien van antiworteldoek en de randen daarvan vastgelegd met een tegel. Daar overheen de vijferfolie.
Ook de rest van het trappetje voorzien van vijverfolie en een begin gemaakt met de aankleding.
Een waterslang om het resultaat te zien.
Dit is nog gewoon uit de kraan, dus pakweg 500 liter per uur.
De pomp die er komt te staan heeft een opbrengst van 4500 liter per uur. Dat wordt een fikse straal!
Het was vorig weekend knap weer en een lekker metselweertje voor de "leuke dingen mee doen steentjes".
